Wiersz „Błękit”

-

 

„Błękit”

Teraz został mi tylko obraz
Wspomnienie rozanielonych oczu Twoich
Te iskierki, które przeskakiwały w nich
Ta barwa zmieniająca się z miłości
Tego błękitu nie zapomnę nigdy
Kształtu i trzepoczących rzęs na wietrze
Nic nie poradzę, że stały się moim wszystkim

Gwiazdeczka Alicja 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wiersz „Warciański szalik”

-
  „Warciański szalik” Szalik zielony, kibiców wrzask Gwizdek sędziego, akcja trwa Karny, wolny, bramka czy aut Zawsze wierni, dumni od lat Nie ważne wyniki Precz wam cyniki Sercem My z Wami Na wiele lat Od 1912 Warcinka nam gra Do Grodziska, każdy chętnie gna Zaśpiewać „Warta-nieśmiertelni” ludzie śmigają Ale czekają kiedy w ogródku nam zagrają   Gwiazdeczka Alicja   Wiersz brał udział w konkursie „Warta Poznań - wierszem pisana” Został wybrany jako 1 z 10 najlepszych
Czytaj więcej

Świąteczne opowiadanie #2

-
Budzę się rano i wiem, że ten dzień nie będzie taki sam, czemu? Sama nie wiem, leniwie zwlekam się z łóżka ubrana w niebieskie Kigurumi z chmurami i białe wełniane skarpetki, uwielbiam jak mi ciepło. Wolnym krokiem podchodzę do szafy, wyciągam zwykłe czarne dresy, biały podkoszulek i ciepły sweterek z reniferem z czerwonym nosem. Właśnie? Jak mu tam było? Złośnik? Tancerz? Amorek? Hmmm.... Rudolf Czerwononosy. Uwielbiałam tę bajkę i do dziś pamiętam, jak co wieczór z fascynacją oglądałam ją na video. To były czasy. Z moim zestawem ciuchów wędruje do łazienki, gdzie się przebieram, myję zęby i ogarniam moje niesforne włosy, związując w niedbały kok. Rezygnuje z makijażu, wychodzę z łazienki i z racji tego, że jestem sama w domu, idę przekręcić klucz. Robię sobie poranną kawę i szybkie śniadanie. Kawa wypita, śniadanie zjedzone, co dalej robić? Postanawiam wejść na strych. Widząc zabawkowy dźwig mojego brata, który dostał jakieś trzynaście lat temu, postanawiam poszukać innych zabawek. W...
Czytaj więcej

Poeci też... lenie

-
Wyjmuję kartę i biorę długopis  Myślę, by zrobić dziś jakiś popis Siadam w fotelu, oparcie wygodne Zapadam w sen, to niewiarygodne! Śpię kilka godzin, a gdy się budzę Z żadną pracą się już nie trudzę Włączam film, zostaję w fotelu Nie widzę wokół tego burdelu Przecież wszyscy ludzie smak lenistwa znają A poeci nie mrówki, też gorsze dni mają Wiersz powstał w ramach konkursu organizowanego na Instagramie przez @poecitez  Dajcie znać w komentarzu, co o nim sądzicie. Myślicie, że ma szansę na wygraną? Pozdrawiam  Gwiazdeczka Marzena
Czytaj więcej